Onder het pseudoniem Loes Loyens schrijft
Luce Rutten gedichten en cursiefjes. Beide
tekstvormen dagen de schrijver uit om in wei-
nig regeltjes op een verrassende manier veel
te verstaan te geven. Gedachten en beelden
schikken en herschikken, knipogen met bete-
kenissen, klanken en ritme juist afstellen,
schrappen tot er geen woord te weinig of te
veel overblijft…

Volgens Luce hoort een dichter net zo min als
een columnist thuis in een ivoren toren. Haar
inspiratie is dan ook stevig geworteld in het
bruisende leven van alledag en iedereen.

Zij is ten zeerste gefascineerd door de crea-
tieve kracht die vrijkomt bij de interactie
tussen verschillende kunstvormen. Samen-
werken met muzikant, schilder, graficus, beeld-
houwer, danser, fotograaf... dat is haar dada.
De voorbije vijftien jaar vond haar werk zijn
weg naar tijdschriften, tentoonstellingen,
podiumacts en allerlei projecten.

Van A tot…

Hoe je A zei
en het klonk alsof de
kosmos een lied aanhief

hoe ik elke trilling
van je stem wou verkennen
en met een vinger op je lippen
nog even de B tegenhield
die ongeduldig stond te wachten

Letter na letter probeer ik
je te spellen sindsdien

Soms stuit ik op een teken
dat zich koppig als een klinker
in gesloten lettergrepen verschanst
of switch jij ongezien naar
een exotisch alfabet of
een geheime code
het valt niet te voorspellen
hoe ver je me laat komen

Maar dan weer vind ik je
een ogenblik lang
uitnodigend geopend
op de inhoudstafel
en mag ik je doorbladeren
en gulzig citaten vergaren

O kon ik ooit de finish
halen van je Z, ik zou je
keer op keer bloemlezen
om zorgzaam te bewaren
tussen de blaadjes van
mijn eigen verhaal

Loes Loyens